قسمت چهل و هفتم دورهمی با حضور رسول نجفیان و ادامه ی نمایش امشب ساعت۲۱
تکرار:۳،۷،۱۴
سبقت آرام از سمت راست
مصطفی مسجدی/شنبه شب مهرات مدیری،برنامه«دورهی» را روی آنتن شبکه نسیم داشت.مطابق همه ی برنامه های دیگرش،دورهمی این هفته هم چهاربخش داشت.کمی مونولوگ با طنزخاص بیان مدیری والبته هنرمندی تیم نویسندگانش که نشان میدهد زوایای فضای مجازی و واقعی را خوب می نویسند و حتی به مدیری تفهیم می کنند،کمی مسابقه با همان زمینه یا تمی که برنامه دارد البته با مشارکت حضاری که در سالن نشسته اند،کمی نمایش باز هم همان موضوع اصلی برنامه را داردو البته مهمانهایی که در برنامه آن شب سامان سالور و همسرش وپوریا پورسرخ بودند.مدیری البته در بخش مهمان هابا سبک خاص خود یک هاردتاک نرم را اجرا میکند.هارد بودن یا سخت بودن این گفت وگو مربوط به اطلاعاتی است که تیم او در مورد طرف مورد گفت وگو جمع کرده اند ونرم بودنش به اینکه سعی می کند دوستانه گپ بزند و حتی وقتی طرف مقابل را درگوشه رینگ گیر آورده اجازه دهد که به آرامی از زیر دستش در برود تا محیط صمیم برنامه از بین نرود..
یک شب بعد رامبد جوان تقریبادر همان ساعت مهمان تلویزیون است.مهمان برنامه او مریم شیرزاد است.اوگوینده تلویزیون است.علی مسعودی هم به برنامه او آمده است و خاطرات دوران سربازی را به عنوان استنداپ کمدی بیان کرده است.برنامه رامبد چند بخش دیگر هم دارد:میان برنامه های تولیدی که توسط بهروز بقایی یا محمود کریمی اجرا میشود،حضور جناب خان در برنامه یا نیما شعبان نژاد که یکشنبه شب شاهد آن بودیم و البته خواندن سرودهای دسته جمعی.ایده رامبد برای گفت وگوهایش ظاهرا این است که او مسیر گفت وگو را به سمت جذابیت ببرد نه اینکه چهره،ذاتا جذاب باشد.ایده او برای استفاده از تماشاگران هم،مشارکت جمعی آن ها در فرآیند برنامه است.
رامبد جوان،رقیب قوی را کنار خود احساس میکند. اوچند روز پیش به روزنامه شرق گفت:«من در زندگی ام به هیچ وجه با کسی رقابت نکرده ام.این رقابت با خودم بوده است.»اما خوب یداند که حتی اگر او،خندوانه و دورهمی را رقیب هم نداند مردم چنین رقابتی را در این دو برنامه احساس میکنند وبسته به اینکه دوستدار رامبد باشید یا مهران مدیری باید گفت که متاسفانه یا خوشبختانه،رامبدجوان در نود روز اخیر،آمار مناسبی در مقابل مدیری نداشته است. آمار جستوجوی نام این دو برنامه در گوگل نشان میدهد در بازه نود روز اخیر،میزان جست وجو برای خندوانه روی شاخص۴۱بوده و برای دورهمی روی ۲۵. اگر بازه زمانی را روی ۳۰ روز اخیر تنظیم کنیم فاصله کمتر هم میشود.نمره جستوجوی خندوانه در یک ماه گذشته ۴۳ است و دورهمی نمره۳۴ را آورده است.درهفته اخیر،حتی این فاصله کمتر هم شده است.نمره رامبد۳۲ است ونمره مدیری۲۷.
اینکه هر برنامه چه مختصاتی دارد که توانسته مخاطب را جذب کند یا برهاند ماجرای دیگری است که می توانیم یک پورنده مفصل درباره آن کار کنیم(کما اینکه قبلا هم این کارا کرده ایم)ولی به نظرمان می رسد که ماجرای موفقیت مهران مدیری و رامبد جوان را باید در رویکرد متفاوت آنها نسبت به مسیر موفقیت دانست.مهران مدیر یکه یک سال دیگر تا پنجاه سالگی فاصله دارد و نزدیک به نیمی از عمر خود رادر سطح بالای تلویزیون،سینما و شبکه خانگی سپری کرده است،هنرمندی بسیار با هوش است و این هوش را مثلا در زمانی که تلویزیون به او راه نداد و وارد شبکه خانگی شد(فارغ از اینکه درآینده شکست خورد)نشان داده است.او در طنز خود چشمه های روشنی ا زهوش را به جای می گذاردو برای ما روشن میکند که حتما لازم نیست برای موفقت،مسر رامبد جوان را برویم. مسیر رامبد مگر چیست؟ رامبد جوان،قهرمان بلامنازع سال گذشته ی تلویزیون بود چون نزدیک به ۲۰۰ روز،هرروز چیزی نزدیک به ۱۰ تا ۱۲ ساعت تا یک ساعت و نیم خندوانه تحویل مردم بدهد ولی مهران مدیری میتواند به او نشان دهد که حتی با دوشب برنامه در هفته میتوان،برنامه ای که۵شب روی آنتن است را شکست داد.
برای باهوشی مدیری باید نشانه های دیگری را هم دید. مثل همین شنبه شب که توانست با پرسیدن یک سوال،سامان سالور و همسرش را در موقعیت واقعی یک جدل خانوادگی قرار دهد و مخاطب را با نمایش این واقعیت به لذت برساند.
چیزهای دیگری هم هست. مثل انتخاب اسپانسر.حامی مالی مدیری همراه اول است البته با فروشگاه اول مارکتش که با توجه به نفوذ تلفن همراه های هوشمند در کشور ما جای کار خوبی روی نرم افزار های این حوزه دارد بر خلاف اسپانسر رامبد جوان که در فضایی اشباع شده یعنی سیم کارت دارد به تبلیغ می پردازد حتی اگر در نظر داشته باشم که تبلیغ این سیم کارت ها در واقع برای تبلیغ اینترنت آن ها است.
رامبد وان و مهران مدیری البته تفاوت های دیگری هم با هم دارندومثلا احترامی که مهران مدیر یبه تیمش می گذارد و نام آن هارا هرشب در تیتراژ نمایش می دهد در حالی که رامبد جوان برای نمایش نمایش اسامی همکارانش تقید خاصی ندارد و فقط برخی اوقات از آن ها یاد کرده است.این احترام البته در صحنه عمل هم دیده می شود. وقتی مهران مدیری اجازه می دهد یک گروه کامل نمایشی هم در برنامه او دیده شوند و مثلا از محبوبیت سیامک انصاری نمی ترسد ولی از آن طرف شایعات زیادی هست که رامبد چنین حسی را به جناب خان ونیما ندارد و البته کم رنگ بوده آن ها در برنامه هم همین مسئله را نشان می دهد.
تفاوت دیگر جوان و مدیری در رسالتی است که برای برنامه تعریف کرده اند. مشخص است که مدیری با شناختن مدیومی به نام رسانه و مخاطبان آن به فکر جذب مخاطب بیشتر و سرگرم کردن آنهاست ولی رامبد تلاش دارد با استفاده از رسانه تلویزیون،هزار و یک کار دیگر هم انجام دهد.فرهنگ خانواده را ترویج دهد،به محیط زیست کمک کند،مصرف آب را کم کند، خنده ونشاط را در جامعه افزایش دهدو...
خیلی چیزهای دیگر هم هست. مثلا محافظه کاری که رامبد جوان،باوجود اینکه از مدیر ی۴سال کمتر است،در آن درگیر است وخود را در انتخاب مهمان و البته قواعد سخت گیرانه ای که برای مهمان ها درز کرده نشان داد.
با این حال به نظر می رسد همه ی اینها در چارچوب همان ماجرای هوش وتلاش قابل فهم باشد. استثنائا در این مثال بیایید قبول کنیم که خرگوش دانا دارد از لاک پشت خستگی ناپذیر جلوتر می رود.
کپی با ذکر منبع
بازیگر و کارگردانی که مدتهاست با ساخت مجموعههای گوناگون و موفق توانسته جایگاهی دستنیافتنی در ذهن و دل مخاطبان برای خود کسب کند؛ نبض جامعه را در دست بگیرد و حتی گاه با مضامین طنز آثارش، حاشیههایی را هم به راه بیندازد.
حالا دورهمی هم به عنوان مجموعهای نمایشی و ترکیبی که از ساختاری نو در تلویزیون ایران برخوردار است، از حاشیه به دور نبوده و از همان ابتدای کار با اتفاقات گوناگون و خبرهای ضد و نقیضی مواجه شده است.
دورهمی با اجرای مهران مدیری و بازی بازیگرانی چون الیکا عبدالرزاقی، محمد نادری، رامین ناصرنصیر، سیامک انصاری، لیلا ایرانی، امیر جلالی و سروش جمشیدی جمعه و شنبه هر هفته ساعت 23 از شبکه نسیم روی آنتن میرود و تکرار آن در روز بعد برای مخاطبان پخش میشود.
سه، دو، ... ضبط
شهرک قمر بنیهاشم به عنوان لوکیشن اصلی این برنامه، شهرکی کمتردد و بسیار خلوت است که فضایی ارتشی و نظامی دارد و در گوشهای از آن در سولهای کمنور و گرماگرفته، استودیوی برنامه دورهمی را بر پا کردهاند.
در نگاه اول، محیط بیش از هر چیز مخاطب را به یاد فضای پشت صحنههای تئاتر میاندازد؛ اتفاقی که به دلیل ساختار نمایشی برنامه و نیز بهره جستن از حضور مخاطبان در طول ضبط کار خیلی هم بیراه نیست. صندلیهای قرمز در ردیفهایی منظم به تعداد حضار چیده شده و در جلوی صحنه دکور رنگارنگ و مجلل دورهمی زیر نور نورافکنها و لوستر نمایشی جلوی صحنه و چراغهای چندرنگ گوناگون خودنمایی میکند.
طراحی صحنه دورهمی به سبک خانههای قدیمی ایرانی چیده شده است. فضایی که شبیه به محوطه پذیرایی یک خانه اعیانی است؛ با طیف رنگهای گرم و نوری چشمنواز؛ مفروش شده با مبلهای سرمهای – طلایی که برای مهمانان برنامه چیده شده است.
دو پلکان هم در دو سوی چپ و راست به بالا رفتهاند و فضایی نیمطبقه را تشکیل میدهند که در طول آیتمهای نمایشی به عنوان بخشی از محیط خانه مورد استفاده قرار میگیرد. ساعتی قبل از شروع ضبط برنامه مدیری از راه میرسد و با اشاره او، بازیگران در فضای پشت صحنه جمع شده و به تمرین و روخوانی از متن مشغول میشوند.
زمان لازم است
رامین ناصرنصیر از جمله بازیگرانی است که بعد از تغییرات اعمال شده در برنامه و با پیوستن نویسندگان جدید به گروه نمایش کار اضافه شده است. بازیگری که به همان اندازه که تلویزیونی است، سابقه اجرا روی صحنه تئاتر را هم در کارنامه خود دارد اما معتقد است بازی کردن در دورهمی به دلیل ماهیت تلفیقی بودن آن کاری دوصد دشوار است.
او درخصوص پیوستنش به گروه بازیگران دورهمی میگوید: همانطور که میدانید از حدود دو ماه قبل تغییراتی در داستان ایجاد و با عوض شدن شکل قصه، شخصیت تازهای به مجموعه اضافه شد که در طول کار میبینید و من در نقش پیرمردی با سن بالا و گریم خاص هستم.
این بازیگر با اشاره به استقبال مخاطبان از این تغییرات و ارتباط برقرار کردنشان با شخصیتهای تازه میگوید: نظرات مختلف است. عدهای در همین مدت کوتاه با نقش ارتباط برقرار کرده و به آن جذب شدهاند و عدهای هم هنوز نه. به هر حال طبیعی است که تماشاگر طی این مدت به شخصیت هایی عادت کرده باشد و طول میکشد تا نقشهای تازه را بپذیرد. به نظرم باید مردم این اجازه را به ما و کار بدهند تا کمی زمان بگذرد و با طی مرحله معرفی شخصیتها، در ادامه بتوانیم بیشتر تمرکزمان را روی نمایشها معطوف کنیم.
ناصرنصیر درباره دشواریهای بازی در مجموعههای نمایشی میگوید: این برنامه ساختاری متفاوت دارد و به لحاظ نمایشی، کار تازهای در تلویزیون محسوب میشود؛ شاید وقتی مجموعه را از دور تماشا کنید خیلی به چشم نیاید اما حقیقت این است که بازی کردن در این کار برای خود من خیلی دشوار است؛ زیرا هم باید در لحظه واکنشهای مخاطبان حاضر را در نظر بگیرم و برای آنها اجرا کنم و هم حواسم به مخاطبان داخل منزل و کسانی که بعدا قرار است برنامه را ببینند، باشد. پوشش دادن همزمان این دو طیف مختلف کاری سخت است و لذا برایم تجربهای متفاوت محسوب میشود.
بداهه نمیگویم
سروش جمشیدی از دیگر بازیگران این نمایش است که به نظر میرسد در همین مدت کوتاه هنرنماییاش بیش از دیگر بازیگران بهچشم آمده و تکیه کلامهایش را این روزها از زبان بسیاری از مخاطبان میتوان شنید.
او در تعریف چگونگی شکلگیری این نقش میگوید: از ابتدا در صحبتهایی که با آقای مدیری داشتیم ایشان از من خواستند نقش را به همین شکل ایفا کنم؛ یعنی شخصیتی که حد وسط ندارد و مدام یا نیشش باز است یا بر عکس، در هم میرود. ایده اولیهاش هم براساس یکی از شخصیتهایی بود که در مجموعه «عطسه» طراحیاش کردیم اما در آنجا دیالوگ نداشت؛ بعد به شخصیت نادر در مجموعه «در حاشیه 2» رسیدیم و اینجا هم باز با تغییراتمان شخصیتی جدید را تعریف کردیم و لذا من تکراری بودن این نقش را قبول ندارم. جمشیدی با اشاره به میزان استفادهاش از بداههگویی در مسیر این مجموعه بیان میکند: ما کاملا بر اساس متن پیش میرویم و اگر هم بداههای قرار باشد اتفاق بیفتد، در همان زمان تمرین گفته میشود و آنجا در موردش به توافق میرسیم. حتی تکیه کلام «گل من» که این روزها بسیار باب شده هم براساس یکی از متنهایمان که اشارهای به شازدهکوچولو داشت شکل گرفت و بعد دیدیم که چقدر باب شده و بر سر زبانها افتاده که از این بابت هم خوشحالم و هم کمی نگران، که نکند فقط با همین نقش شناخته شوم.
سختترین کار دنیا
مهران رنجبر از بازیگران پیشین نمایش است که در سری جدید هم با نقشی مشابه دوباره همراه گروه شده و در نقش «یویو» جوانی بیقید و مسئولیت هنرنمایی میکند. بازیگر سریال «آوای باران» از اولین تجربه بازیاش در مجموعهای طنز میگوید: طنز کار خیلی سختتری است؛ گرچه من در کارهای تئاتریام همواره به نوعی فضاهای فانتزی را تجربه کرده بودم اما هیچکدام شبیه به این کار نبودند و بخصوص حضور بازیگران شناخته شده دیگر موجب میشد که مدام نگران باشم نکند نقشم بینمک باشد و به چشم نیاید.
به دنبال اتفاقات تازه
الیکا عبدالرزاقی از دیگر بازیگران دورهمی که در این مدت بخوبی درخشیده و تواناییهایش را در قالب اجرای شخصیتهای متفاوت به اجرا گذاشته است. او در مورد تفاوتهای نقش در سری تازه میگوید: من خودم نقش پیشینم را خیلی بیشتر دوست داشتم اما احساس میکنم مردم این نقش تازه را هم بخوبی قبول کردهاند و دوست دارند. این بازیگر درخصوص لباسهای متفاوتی هم که در این مجموعه بهتن کرده، میگوید: روی لباسها از همان دوره قبل کار کرده بودیم و دقت بسیاری برای انتخابشان صورت گرفته بود؛ در واقع پشت هر کدامشان طراحی و فکر و ایدهای هست و اینطور نبوده که ما سرسری انتخابشان کنیم. درخصوص نقش تازه هم خب برای خود من خیلی بسرعت اتفاق افتاد و تا مدتها نگران بودم که نکند انرژی کافی را برایش نگذاشته باشم؛ اما الان فکر میکنم شرایطم دارد بهتر میشود و کمکم میتوانم ابعاد تازهای را به این نقش بیفزایم.
در مسیر همیشگی تکرار
تردیدی نیست که سیامک انصاری را باید از پرکارترین بازیگران طنز این سالها دانست. بازیگری که با وجود فعالیتهای گوناگونش در عرصههای مختلفی چون سینما و تئاتر و حتی تبلیغات، بیش از هر چیز یک بازیگر تلویزیونی است و اتفاقا به مدد همین مجموعههای تلویزیونی هم هست که برای مخاطبان شناخته شده. بازیگری که کارش را از سالهای میانی دهه 70 و با همکاری با مرحوم رسول ملاقلیپور در قالب سه اثر سینمایی «سفر به چزابه»، «کمکم کن» و «نسل سوخته» آغاز کرد، در ادامه جذب مجموعههای تلویزیونی شد و مخاطبان تلویزیونی چهرهاش را با مجموعههایی چون «هتل» و «روزگار جوانی» شناختند. این مسیر در دهه 80با اوجی یکباره همراه شده و مجموعههای «پاورچین»، «نقطهچین» و «شبهای برره» شهرتی دو چندان را برای انصاری به همراه آورد.
مخاطبان تلویزیون اما حالا سالهاست چهرهای ثابت را از او در قاب تلویزیون میشناسند؛ در نقش مردی که گرچه بر مسیر ضوابط اخلاقی و اجتماعی به پیش میرود، اما انگار هیچ شباهتی با اطرافیانش ندارد و چون بیگانهای بر سر دوراهی اخلاق یا غیر آن به جا مانده است. بسی جای حسرت است که این مسیر اینطور یکنواخت ادامه پیدا کرده و گویا انصاری دیگر علاقهای برای محک زدن خود با نقشهای تازه ندارد؛ گرچه گهگاه اتفاق مثبتی چون «بیپولی»، «دعوت» یا نمایشی چون «آمدیم، نبودید، رفتیم» به ما ثابت میکند که توان او چیزی بیش از اینهاست و دریغی چندباره را برایمان بر جا میگذارد کهای کاش تنوع را کمی بیشتر در کارنامهاش میدیدیم. حیف است بازیگران شناخته شده اینطور در نقشهایشان تکرار شوند و ما همچنان امیدوارانه چشم به راه اتفاقی تازه از او میمانیم.
___________________________________________________
کانال زیرخاکی مهران مدیری
پست جدید مهراب قاسمخانی
پ.ن بى ربط: الان دیدم زیر پست مربوط به دورهمى یه عده در حال تحلیل حرفاى من هستن... من راجع به ممنوع الکاریم حرف زدم که قطعاً ارتباطى با آقاى مدیرى نداشت. ایشون رو هم خودم به عنوان آخرین عضوى که به گروه اضافه شدن و با وجود مخالفت هاى خیلى از دوستان و مدیران دعوت به کار کردم چون اعتقاد داشتم که هیچ کسى به اندازه ایشون توانایى قرار گرفتن در اون جایگاه در برنامه رو نداشتن. در مورد اتفاقات و رفتار هاى بعد از خروجم هم تمایل ندارم بیشتر از این حرف بزنم
هاشم رضایت (یکی از تهیهکنندگان برنامه دورهمی) گفت: اگر امکانش مهیا شود، درصدد افزایش تعداد روزهای پخش برنامه «دورهمی» به چهار روز در هفته هستیم.
هاشم رضایت در جمع خبرنگاران با اعلام این خبر گفت: برنامه دورهمی با برنامه خوب «خندوانه» تفاوت دارد و ما نمیتوانیم هر روز دورهمی را پخش کنیم چون نمایشهای ما متن و تمرین دارد و همین الان هم به کارگردان، بازیگران و کل عوامل تولید فشار میآید که بتوانیم سه روز را در هفته پخش کنیم؛ البته اگر امکانش باشد، درصدد افزایش به چهار روز در هفته هستیم.
او با اشاره به پخش روزانه برنامه خندوانه گفت: اگر برنامه خندوانه که از برنامههای خوب سازمان صداوسیما و شبکه نسیم است قطع شود احتمال دارد روزها و ساعت پخش برنامه ما تغییر کند.
رضایت با بیان اینکه اکنون «دورهمی» جزو پرمخاطبترین برنامههای صداوسیما است، گفت: تا وقتی مردم بخواهند دورهمی ادامه پیدا میکند. پیشبینی من این است که انشالله تا آخر امسال دورهمی پخش میشود؛ اگر همین روند ادامه پیدا کند و بتوانیم مردم را راضی نگه داریم ادامه میدهیم البته بستگی به نظر شبکه هم دارد که قطعا نظر شبکه، همان نظر مردم است.
تهیهکننده برنامه دورهمی با اشاره به رفتن امیرمهدی ژوله از تیم نویسندگان برنامه گفت: نویسندگان ما الان همان نویسندههای قبلی هستند، به علاوه آقای ژوله که به خاطر مشکلاتی که داشت رفته است اما الان متنها را مخاطبان بهتر میپسندند و متن تغییراتی کرده که نظر مردم را اعمال کردهایم. همان گروه دارند باهم کار میکنند و احتیاجی نیست که فعلا یک نفر را به عنوان سرپرست نویسندگان بگذاریم؛ شاید در آینده این کار را بکنیم.
رضایت با اشاره به نقش مهران مدیری در تغییر متنها گفت: آقای مدیری کارگردان برنامه است و چه آقای ژوله بودند و چه نه، ایشان به متنها نظر میدادند و ربطی به بودن یا نبودن او نداشت. در کارهای قبلیاش هم همینطور بود. متن را مینوشتند و مدیری و من نگاه میکردیم. اگر تغییراتی لازم بود آقای مدیری در متن میداد و اگر هم نیازی نبود ادامه میدادیم.
او با اشاره به تغییر در دورهمی در آینده، گفت: تغییرات ما همراه با نظر مخاطب است. یکسری نظرات داریم اما با نظر مخاطب جلو میرویم. داریم نمایشها را تقویت میکنیم و شاید یک بازیگر اضافه کنیم در مصاحبهها هم میخواهیم از اشخاصی که خیلی بهترند استفاده کنیم. اکنون اتاق فکر در حال کار است تا مسابقه دیگری برای مردم طراحی کنیم که مردم خانه هم درگیر شوند. برنامه خوبی که پالایش داشته باشد و چیز دیگری را در برنامه ارائه کند.
هاشم رضایت همچنین با اشاره به اصلاحیههایی که به دورهمی میخورد و شایعاتی که درباره آن وجود دارد، گفت: بخشی از اصلاحیهها فنی است و در مورد محتوا چیز خاصی نداریم. مثلا دیروز دو مورد اصلاحیه داشتیم که آن هم خودمان میدانستیم باید دربیاید. یا مثلا گاهی صحبتی شده که مستقیما به یک شخصیت خاصی میخورد که اینطور مواقع ما به او تلفن میزنیم اگر راضی نبود درمیآوریم و اگر راضی بود باقی میماند؛ اصلاحیهای به آن شکل نداریم. این حرفها که میزنند تبلیغی برای برنامه ماست.
او همچنین با اشاره به درامد اسپانسر از برنامه، گفت: ما ارتباطی با اسپانسر نداریم. اسپانسر با شبکه قرارداد میبندد و ما فقط مجری کار هستیم. اما آنطور که من اطلاع دارم اسپانسر یک اپلیکیشن رایگان به مردم میدهد و هر اسپانسری هم که بیاید بالاخره میخواهد یک درآمدزایی هم داشته باشد. خب این میآید یک اپلیکیشن ایجاد میکند که فرزندان مردم بتوانند خیلی راحت وارد سایت شوند از کتاب استفاده کنند و از اپلیکیشینهایی که درست و بیخطر است استفاده کنند و خیلی هم خوب است.
رضایت ادامه داد: ضمن اینکه مخاطبان میآیند 10 تا 100 هزار تومن میدهند و از آن اپلیکیشن استفاده میکنند در قرعهکشی هم شرکت میکنند. به نظرم نسبت به کارهای دیگر و اسپانسرهای دیگر که فقط پول میگیرند بد نیست. هزینه میلیاردی که میگویند از طریق برنامه دورهمی دارد درمیآورد کمی اغراقآمیز است چون باید حساب کنیم چه درصدش سهم اپراتور یا تولید اپلیکیشن و کارمندان و جوایز و فعالیت خیرخواهانه آزادی زندانیان و... میشود؛ که اگر اینها را حساب کنید دیگر درآمد میلیاردی نیست.